Opublikowano Dodaj komentarz

Deska serów – jak i z czym najlepiej podawać sery?

Deska serów

Co to jest deska serów?

Jest to doskonały sposób podania serów, zarówno samodzielnie jak i w towarzystwie wędlin czy owoców. Francuzi są ponoć w tej kwestii największymi specjalistami. Według nich deska serów powinna pojawić się po daniu głównym, a przed deserem. Pomaga to zneutralizować i oczyścić kubki smakowe.

Włosi mają odmienne zdanie. Uważają, że deska serów najlepiej smakuje w towarzystwie sałatek. Anglicy czy Belgowie podają ją na zakończenie posiłku, po deserze. W USA natomiast najczęściej spotkamy się z podaniem jej przed kolacją.

Tak naprawdę nie ma jednej dobrej pory na podanie deski serów. Pasuje ona zarówno na lunch, przekąskę czy pomiędzy głównymi posiłkami. Jest to świetne wyjście, jeżeli wpadają do nas niezapowiedziani goście.

Ten sposób podania daje możliwość wyboru i spróbowania wielu rzeczy, jednocześnie nic nie narzucając. Warto w tym celu zaopatrzyć się nie tylko w dobre jedzenie. Ważne są także odpowiednie akcesoria, jak deska do serów czy noże do krojenia.

Deska do serwowania serów

Na rynku możemy znaleźć deski marmurowe, granitowe, łupkowe czy porcelanowe. Te kamienne choć są dość ciężkie, zapewnią na długo chłód serom. Na łupku możemy też pisać kredą. Zrobimy w ten sposób efektowne etykietki podawanym produktom.

Najbardziej popularne są jednak deski drewniane. Mamy szeroki wybór ich kształtów – od okrągłych, po prostokątne, z rączką lub bez. Warto, aby ta z drewna była zaimpregnowana przez producenta, dzięki temu dłużej nam posłuży. 

Ciekawym rozwiązaniem będzie obrotowa deska do serów i przekąsek. Każdy wówczas łatwo po nie sięgnie. Rozsuwana bambusowa deska do krojenia serów sprawdzi się, jeśli mamy więcej gości. Dopasujemy jej rozmiar do liczby podawanych serów.

Najważniejsze właśnie, by dobrać deskę odpowiedniej wielkości. Sery należy ułożyć z zachowaniem odstępów, aby smaki się nie mieszały. Do zachowania ich świeżości świetnie nada się deska do serów z pokrywą szklaną. Zawartość będzie zatem nadal przykuwała uwagę gości.

Jeżeli nie mamy specjalnej deski, równie dobrze możemy podać sery na tacy, paterze czy półmisku. Wówczas dobrze wcześniej je pokroić. Najlepiej sprawdzą się porcje na kęs.

Przydadzą nam się także noże do krojenia serów. Kupimy je w zestawie z deską lub oddzielnie. Każdy ser na tacy zgodnie z serową etykietą powinien mieć osobny nóż. 

Rodzaj noża dobieramy w zależności od gatunku sera. Nóż z okrągłymi otworami sprawdzi się do serów miękkich. Taki z widelcem na końcu dodatkowo ułatwia przekładanie kawałków na talerz.

Nóż do serów twardych kształtem przypomina migdał. Posiada ostrze z jednej strony i ostre zakończenie. Bardzo dobrze sprawdzi się do rozłupywania parmezanu. 

Nóż o wąskim ostrzu doskonale nadaje się do krojenia serów pleśniowych. Taki przypominający nóż do masła, ale nieco szerszy, używamy do smarowania. Warto do kompletu dobrać też widelec, który w parze z nożem ułatwia krojenie.

Deska serów

Deska serów, gdzie kupić?

Specjalne deski znajdziemy w znanych sieciach handlowych z wyposażeniem dla kuchni. Oczywiście największy wybór desek do serwowania serów znajdziemy w Internecie. Ich ceny są bardzo zróżnicowane, w zależności od materiału i jakości. Takie najprostsze kupimy już za kilkadziesiąt złotych.

Deska serów, jak przygotować?

Jest kilka zasad dotyczących tego, jak powinna wyglądać. Zgodnie z francuskim zwyczajem przyjmuje się, aby znalazła się na niej nieparzysta liczba serów. Najczęściej 3 lub 5 gatunków. Postawmy na różnorodność i jakość.

Oryginalne sery posiadają logo certyfikacji europejskich jak ChNP lub ChOG. Specyfikacje te gwarantują, że są one produkowane z  szacunkiem dla tradycji serowarskiej. Nasze polskie specjały, jak Ser Koryciński Swojski z Podlasia również może poszczycić się takim znakiem jakości.

Deska serów – jak i z czym najlepiej podawać sery?

Deska serów – jak podawać?

Przygotowania rozpoczynamy od zakupów, więc ile sera powinniśmy kupić? W przypadku, gdy podajemy deskę serów na końcu posiłku zaplanujmy 70 – 90 g na gościa. Jeśli to półmisek aperitifów – ok. 100 g. Jeżeli ma to być główny posiłek składający się tylko z sera, warto przyjąć od 150 do nawet 250 g na osobę.

Aby uzyskać optymalny smak, sery należy wyjąć z lodówki na ok. godzinę przed podaniem. Idealna temperatura do spożywania to 18 ºC. Sery układamy w kolejności – od najłagodniejszego do najmocniejszego. Oczywiście bez opakowań.

Takie, które trudno pokroić powinny znaleźć się bliżej brzegu deski. Na środku umieśćmy sery kruche, zaś miękkie niech wypełnią wolne przestrzenie. Świeże sery najlepiej podawać poza deską, w opakowaniu.

Jak pokroić sery? To również zależy od gatunku. Obowiązują tutaj następujące zasady:

  • Nie kroimy całego podawanego na desce kawałka sera, aby nie obsychał. Najlepiej wykroić tylko kilka porcji, aby goście wiedzieli, jak to dalej robić. Pokażemy też w ten sposób wygląd wewnętrzny i konsystencję. 
  • Każda porcja powinna zawierać te same komponenty, czyli miąższ i skórkę. Pozwoli to na podobne doznania smakowe. Pod żadnym pozorem nie usuwajmy skórek, są jak najbardziej jadalne. Ewentualnie każdy może to zrobić sam na własnym talerzu.
  • Serów twardych typu parmezan, grana padano czy długo dojrzewające sery owcze nie kroimy, a rozłupujemy. Pozwala to uwolnić ich aromat.
  • Płaskie, okrągłe sery jak camembert kroimy jak tort, od środka do brzegu. Małe wystarczy przekroić na 4 lub 2 części.
  • Sery trójkątne, które najczęściej stanowią wycinek z serowego koła, kroimy wzdłuż dłuższego boku, w trójkąty. Przykładem jest ser brie. Nie wolno obcinać noska sera, gdyż jest niezwykle miękki i aromatyczny.
  • Sery prostokątne, w kształcie walca kroimy w ok. 1 – cm plastry.
  • Sery z niebieską pleśnią kroimy jak wachlarz.

Deska serów – jakie sery? 

Tutaj wybór mamy przeogromny. Sery są bowiem jednym z najbardziej różnorodnych produktów spożywczych. Pod jednym hasłem kryje się kilka rodzajów i tysiące gatunków. Sama historia serowarstwa sięga czasów p.n.e.

Mamy różne kryteria charakteryzujące ten produkt. Pierwszym jest metoda koagulacji skrzepu. Pod tym względem sery dzielimy na: podpuszczkowe, kwasowe, kwasowo – podpuszczkowe i zwarowe.

Sery podpuszczkowe to takie, w których ścinanie mleka następuje po dodaniu podpuszczki. Tradycyjnie służy do tego podpuszczka zwierzęca. Obecnie stosowane są jednak także podpuszczki mikrobiologiczne. Przykładem serów podpuszczkowych są: włoski parmezan, francuski brie czy polski ser koryciński. Czytaj więcej o serach podpuszczkowych

W serach kwasowych skrzep powstaje, gdy zakwasimy mleko. Prostym przykładem może być sok z cytryny lub ocet. Tradycyjnie wykorzystywany jest kwas mlekowy. W ten sposób uzyskuje się sery twarogowe.

Sery kwasowo – podpuszczkowe są otrzymywane częściowo przez zakwaszenie, z dodatkiem małej ilości podpuszczki. Przykładem jest serek wiejski. Sery zwarowe zaś powstają wskutek podgrzania serwatki – produktu ubocznego produkcji sera. Tak powstaje włoska ricotta.

Ze względu na zawartość wody w beztłuszczowej masie sera wyróżniamy sery:

  • bardzo twarde (< 51% wody);
  • twarde (49 – 56%);
  • półtwarde (54 – 69%);
  • miękkie (> 67%).

Ze względu na % zawartość tłuszczu w suchej masie sery dzielimy na:

  • pełnotłuste (> 36% tłuszczu);
  • tłuste (27 – 36 %);
  • półtłuste (15 – 27%);
  • częściowo odtłuszczone (6 – 15%);
  • chude (< 6% tłuszczu).
Podział serów
podpuszczkowemiękkiez porostem pleśniowym, np. brie, camembert
z przerostem pleśniowym, np. gorgonzola
pomazankowe, np. bryndza
półtwardenp. ser tylżycki, gouda
twardenp. parmezan, grana padano, ementaler
kwasoweniedojrzewającetwaróg
dojrzewającegomółka
Źródło: opracowanie własne na podstawie: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ser

Co znajdzie się na naszej desce serów, zależy tylko od nas. Nie ma tutaj jednego idealnego przepisu. Wybór jest naprawdę bardzo bogaty. Możemy pokierować się różnymi metodami.

Pierwsza z nich jest taka, aby deskę cechowała różnorodność gatunkowa. Wówczas wybierzmy sery z mleka krowiego, owczego i koziego. Można dobrać je pod względem różnego stopnia ostrości.

Warto wybrać po jednym rodzaju sera: miękkiego, twardego, półtwardego. Możemy mieszać sery włoskie, greckie i francuskie. Nie bójmy się także podawać polskich, regionalnych specjałów.

Wśród najbardziej popularnych bohaterów desek serów możemy wyróżnić:

Francuska deska serów

Możemy zaproponować sery pochodzące tylko z jednego regionu lub kraju. Gości zachwyci na pewno francuska deska serów. Dobranym trio będzie: 

  • kremowy ser Camembert z mleka krowiego, 
  • słony ser pleśniowy Roquefort z niebieską pleśnią z mleka owczego,
  • twardy, intensywnie pomarańczowy ser Mimolette.

Camembert to miękki ser podpuszczkowy wywodzący się z Normandii. Ten oryginalny produkowany jest z niepasteryzowanego mleka krowiego. W smaku jest mleczny i nieco grzybowy, ale łagodny, z charakterystyczną pleśniową skórką. Ma kształt płaskiego cylindra o średnicy 10,5 – 11 cm i dojrzewa 4 – 5 tygodni. Więcej o serze camembert czytaj tutaj…

Roquefort to ser owczy pochodzący z francuskiego miasteczka Roquefort-sur-Soulzon. Charakteryzuje go pikantny smak z wyczuwalnymi słodkimi, mlecznymi nutami. Kremowobiały miąższ przecinają żyłki niebieskiej pleśni. Otoczony pomarańczowożółtą skórką przypomina 10 – cm walec i waży 2,5 – 3 kg.

Mimolette to ser z mleka krowiego produkowany oryginalnie wokół francuskiego miasteczka Lille. Należy do twardych serów podpuszczkowych, długo dojrzewających. Ma intensywnie pomarańczową barwę, którą zawdzięcza dodanemu barwnikowi annato. Owocowy aromat i smak przełamują nuty orzechowe, ponadto jest dość słony.

Przykładowa deska serów włoskich

Kulinarne Włochy to nie tylko pizza i makarony. Włosi to również wybitni producenci serowych specjałów. W podróż do słonecznej Italii możemy wybrać się z kompozycją, na którą będzie się składać:

  • świeża Mozzarella,
  • pleśniowy ser Gorgonzola z niebieską pleśnią,
  • twardy, długo dojrzewający parmezan.

Oryginalna włoska Mozzarella di bufala Campana to ser z mleka bawolego, z rodziny serów podpuszczkowych. Pochodzi z regionu Kampania. Ma kremowy i delikatny smak, a po roztopieniu rozciągliwą konsystencję. Kształt sera jest owalny, skórka cienka i tak jak miąższ sera – biała.

Gorgonzola jest jednym z najstarszych serów z niebieskimi żyłkami na świecie. Do przygotowania sera używa się mleka krowiego. Dojrzewa on 3 – 4 miesiące, a w tym czasie zmienia się jego smak – z łagodnego w ostry. Ma kruchą i miękką konsystencję o orzechowym aromacie. Więcej o serze Gorgonzola czytaj tutaj…

Parmezan to długo dojrzewający, twardy ser podpuszczkowy, tradycyjnie produkowany z niepasteryzowanego mleka krowiego. Jego cechą charakterystyczną jest słomkowożółta barwa oraz owocowo – orzechowy smak. Ma ziarnistą konsystencję, dlatego najlepiej go ścierać lub rozłupywać, krojenie źle wpływa na jego aromat. Więcej o serze Parmezan czytaj tutaj…

Deska serów: jakie wino?

Ser i wino to duet idealny. Jakie połączenie wybrać? Dobór w głównej mierze zależy od naszych preferencji smakowych i podanych serów. 

Jeżeli podajemy sery świeże, jak Mozzarella, Burrata, Feta, Ricotta, to sprawdzą się do nich:

  • młode, rześkie, wytrawne białe wina np. Pinot Blanc,
  • wina półwytrawne np. Riesling do słonych serów, takich jak feta,
  • bardzo młode, owocowe wina czerwone jak Pinot Noir,
  • rześkie, wytrawne wina różowe.

Do serów pleśniowych jak brie czy camembert pasują:

  • szampan,
  • owocowe czerwone wina jak Pinot Noir, 
  • białe, kwaśne i zielne wina, jak Sauvignon Blanc,
  • ciemne, owocowe lub mocno gazowane piwa,
  • w wersji bezalkoholowej – lekkie i świeże soki, jabłkowy czy winogronowy.

W przypadku serów twardych jak parmezan, cheddar, Pecorino, Grana Padano najlepiej będzie podać:

  • szampan,
  • wytrawne, głębokie czerwone wina jak Chianti Classico.

Sery z niebieską pleśnią dobrze będą współgrały z białymi słodkimi lub półsłodkimi winami.

Klasyczne zestawienia popularnych win i serów to:

  • Cabernet sauvignon, Merlot i Bordeaux – cheddar, gouda i inne sery twarde,
  • Pinot noir – brie i camembert,
  • Rodan i inne wina czerwone z południowej Francji – wspaniale komponują się z francuską deską serów,
  • Rioja – szczególnie dobra do serów owczych, takich jak Manchego,
  • Chianti – Parmigiano Reggiano i Pecorino,
  • Sauvignon blanc – kozi ser i feta, sery z czosnkiem i ziołami,
  • Chardonnay – maślany ser cheddar,
  • Pinot Grigio – mozzarella i inne łagodne sery włoskie.

Deska serów i wino

Deska serów jak ułożyć?

Jeżeli mamy okrągłą, klasyczną deskę, to obowiązuje zasada wskazówek zegara. Rozpoczynamy od godziny 12, gdzie układamy ser miękki. Następnie półmiękki, twardy i z niebieską pleśnią. Pamiętajmy o nieparzystej liczbie serów.

Pomiędzy serami dodajemy wędliny, 2–3 rodzaje. Doskonałym wyborem będą te dojrzewające. Świetnie sprawdzą się salami, szynka parmeńska, Prosciutto, a nawet kabanosy.

Następnie w wolne przestrzenie podajmy dodatki. Mogą to być soczyste owoce, jak winogrona, gruszki czy jabłka. Dobrze wypadną też bakalie: orzechy włoskie i laskowe, suszone śliwki, daktyle. Śmiało możemy podać także oliwki bezpestkowe, małe korniszony, suszone pomidory czy pomidorki koktajlowe.

Nie zapomnijmy o dobrej jakości pieczywie. Mogą to być francuskie bagietki lub chleb pełnoziarnisty. Popularne są także krakersy czy grzanki. Do degustacji serów nie podajemy masła, do dekoracji zaś najlepiej nadają się gałązki rozmarynu.

Jako sos sprawdzą się oliwa z oliwek i ocet balsamiczny. Do serów z niebieską pleśnią wyjątkowo dobrze smakuje miód. Do miękkich pleśniowych – konfitura żurawinowa czy pigwowa. Możemy podać także samodzielnie wykonane pasty, musztardę lub pesto.

Deska serów i wędlin – jak zrobić?

Jak wygląda deska serów? Poniżej przykładowy przepis, dzięki któremu swoją deskę przygotujecie w mgnieniu oka. Zajmie Wam to tylko kilkadziesiąt minut.

Do jej przygotowania potrzebujesz (na ok. 10 – 12 porcji):

  • 25 – 30 dag sera brie;
  • 25 – 30 dag parmezanu;
  • 25 – 30 dag dojrzałego ostrego sera cheddar;
  • ok. 15 dag sera comte;
  • 10 dag sera szwajcarskiego;
  • 1 opakowanie salami,
  • 2 opakowania prosciutto,
  • 2 opakowania szynki parmeńskiej;
  • 1 bagietka, pokrojona w plastry;
  • opakowanie krakersów;
  • szklanka grissini;
  • 1 morela, pokrojona w plasterki;
  • 1/2 szklanki hiszpańskich oliwek bez pestek;
  • 1/4 szklanki migdałów;
  • 1/4 szklanki pistacji;
  • 1 szklanka wiśni;
  • 1 łyżka miodu i konfitury figowej (ewentualnie żurawinowej);
  • 4 gałązki rozmarynu.

Układamy sery, bagietkę, krakersy, morele, oliwki, migdały, pistacje i wiśnie na półmisku lub desce serów. Możemy udekorować rozmarynem. Podajemy z ulubionym winem.

Smacznego!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.